Sztuka teatralna Wspomnienie Narkomanki

Uczniowie naszej szkoły obejrzeli  w ostatnich dniach dwa przedstawienia teatralne WSPOMNIENIA NARKOMANKI  i POKOLENIE 1920. Kielecki Teatr Lektur gościł w naszej świetlicy, natomiast aktorów z Wrocławskiego Teatru ARTENES podziwialiśmy w Miejskim Ośrodku Kultury w Sochaczewie.

WSPOMNIENIA NARKOMANKI

Wstrząsająca historia dziewczyny przypadkowo wplątanej w spiralę narkotykową, a z detaliczną precyzją opisana w książce Barbary Rosiek ,,Pamiętnik narkomanki”, posłużyła do stworzenia postaci KOBIETY w tym scenicznym obrazie. Kolejne etapy choroby, aż po niemal ,,złoty”, czyli śmiertelny strzał, odmierzają rytm poszczególnych scen.

,,Jedna z dziesięciu osób, która spróbuje, uzależni się od niego, a co trzecia z tych, które się uzależnią umrze”. To zdanie zaczerpnięte z klinicznych i policyjnych statystyk, a wiszące jak widmo wyroku nad każdym sięgającym po narkotyk, pojawia się kilkakrotnie spektaklu niby refren. Nieprzypadkowo. Ta inscenizacja ma bowiem służyć przełamaniu stereotypu w myśleniu na ten temat.

A stereotyp jest następujący : ,,mnie się jakoś uda, a zresztą …. cóż tam statystyka, albo wyniki badań…”. A one są przerażające ! Spektakl utrzymany jest w konwencji fabularyzowanego dokumentu.

Z jednej strony pozwala to zachować wierność książkowym zwierzeniom bohaterki ,,Pamiętnika….”, z drugiej zaś strony daje możliwość wprowadzenia na scenę postaci Narratora, który korzystając z obecnej, a znakomicie bogatszej wiedzy na ten temat, niż w czasach powstania książki, staje się mentorem oprowadzającym widza po meandrach narkotykowej spirali, dodając inscenizacji światła współczesności.

(z wypowiedzi Marka Tercza)

Pokolenie 1920

Bohaterowie sztuki, są młodymi ludźmi którzy, po klęsce wrześniowej nie pozostają bierni i przyłączają się do ruchu oporu. Akcje bojowe i straty wśród przyjaciół nadają z czasem ich walce cechy osobistego rewanżu. W łapance Krzysztof zostaje pojmany przez Niemców. Pomimo cierpień wytrzymuje przesłuchania, po których zostaje wywieziony do obozu koncentracyjnego. Po wkroczeniu na ziemie polskie Armii Czerwonej, bohaterowie nie składają broni. Kontynuują walkę, tym razem z okupantem komunistycznym. Wraz z upływem czasu i krzepnięciem sytuacji politycznej w Europie, powoli znika nadzieja na wywalczenie wolności dla ojczyzny. Pozostaje jedynie poczucie własnej godności, honor i wierność przysiędze...


Zdjęcia:




Zespół Szkół imienia Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Teresinie - Projekt Szkoła 1.0